Wiolonczela
Wiolonczela (wł. violoncello , skrót: vc .) – tenorowo-basowy instrument muzyczny strunowy z grupy smyczkowych [1] [2] [3] . Budowa instrumentu [ edytuj | edytuj kod ] Smyczek wiolonczelowy Instrument został zbudowany na wzór skrzypiec , lecz posiada dwukrotnie dłuższy korpus, czterokrotnie wyższe boczki [3] . Wiolonczela składa się z dużego pudła rezonansowego z dwoma efami oraz szyjki z bezprogową podstrunnicą , zakończoną główką w charakterystycznym kształcie ślimaka [2] . Struny, podparte na mostku (zwanym też podstawkiem ), napinane są za pomocą klinowych naciągów – kołków, umieszczonych po obu stronach główki, z drugiej strony zaczepione są na strunociągu [2] . Dla wygodniejszego strojenia używa się mikrostroików, które pozwalają zmieniać w pewnym stopniu wysokość dźwięku struny. Struny wiolonczeli były niegdyś wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych lub z linek ...